ट्राफिक प्रहरी कि जन आतंक ?

महोत्तरी टुडे सम्पादकीय,

महोत्तरीमा अहिले ट्राफिक व्यवस्थापन भन्ने शब्द नै विडम्बनाको पात्र बनेको छ। विशेषगरी सम्सी–वर्दिवास, सम्सी–जलेश्वर, सम्सी–जनकपुर र रामगोपालपुर रोडमा जे भइरहेको छ, त्यसलाई नियम कार्यान्वयन भन्न लाजमर्दो हुन्छ—यो खुला सडक आतंक हो।

चाडपर्व र मेलामहोत्सव, जब जनता खुशीका लागि घरबाट निस्कन्छन्, ठीक त्यही बेला ट्राफिक प्रहरी सडकको राजा बनेर उभिन्छ। सवारी रोकिन्छ, समय मारिन्छ, स्वर ठूला हुन्छन्, व्यवहार अपमानजनक हुन्छ। दुर्घटना नियन्त्रणको नाममा जनताको धैर्य, समय र सम्मान लुट्ने काम भइरहेको छ।

प्रश्न स्पष्ट छ—
के महोत्तरीका सडक अपराधी मात्रै हिँड्छन् ?
कानुन भनेको गरीब, मजदुर र मोटरसाइकल चालकका लागि मात्रै हो ?

न नियममा एकरूपता छ, न व्यवहारमा मर्यादा। कसैलाई छोडिन्छ, कसैलाई घण्टौँ रोकिन्छ। कागज खोजिन्छ, बहाना बनाइन्छ, डर देखाइन्छ। यो चेकजाँच होइन—सर्वसाधारणमाथि शक्ति प्रदर्शन हो।

यदि ट्राफिक प्रहरी वास्तवमै जनसुरक्षाका लागि हो भने, किन चेकजाँचले जाम बढाउँछ ?
किन चाडपर्वमा मात्रै नियम याद आउँछ ?
किन व्यवहार सुधारको सट्टा दम्भ देखिन्छ ?

यसको प्रत्यक्ष जिम्मेवारी जिल्ला प्रशासन, ट्राफिक प्रहरी प्रमुख र मधेश प्रदेश सरकार ले लिनैपर्छ। मौनता भनेको सहमति हो। यदि माथिल्लो निकाय चुप लागिरहन्छ भने, जनता स्वाभाविक रूपमा निष्कर्ष निकाल्नेछन्—
यो अव्यवस्था माथिसम्म संरक्षित छ।

जनताको संयमता असीमित हुँदैन।
कानुन कडा हुन सक्छ, तर कानुनको नाममा अपमान सह्य हुँदैन।

अब पनि सुधार भएन भने,
यो असन्तोष प्रश्नमा सीमित रहनेछैन—
यो आक्रोशमा बदलिन सक्छ।

👉 चेकजाँचको नाममा आतंक तुरुन्त बन्द गरियोस्।
👉 ट्राफिक प्रहरीलाई कानुनभन्दा अघि मानवता पढाइयोस्।
👉 नभए महोत्तरीका सडकमा विश्वासको पूर्ण मृत्यु हुनेछ।